De teckel is één en al tederheid; het is zonder twijfel een zeer charmante hond. Wie van teckels houdt en erover nadenkt er een in huis te nemen, moet weten dat ze, net als elk ander ras, last kunnen hebben van bepaalde aandoeningen die typisch zijn voor hun afkomst en die zelfs erfelijk kunnen zijn.
De teckel heeft een eigen geschiedenis; hij leeft al bijna een eeuw samen met mensen, is het resultaat van een kruising tussen drie rassen , komt uit Duitsland en in dit artikel zullen we meer leren over de meest voorkomende ziekten van dit ras.
EDI of ziekte van de invertebrale schijf
De dunne, langwerpige lichaamsvorm is de oorzaak van deze zeer pijnlijke aandoening bij het dier, die bestaat uit de vorming van hernia's en het verschuiven van de tussenwervelschijven uit hun oorspronkelijke positie; de ​​lichaamsvorm in combinatie met de korte poten zorgt voor veel druk op de tussenwervelschijven, wat op de lange termijn leidt tot de beschreven pathologie.
De oplossing bestaat uit een corrigerende operatie of het voorschrijven van een rolstoel , die hij de rest van zijn leven moet gebruiken om zijn levenskwaliteit te verbeteren, maar die hem verbiedt te springen of trappen te beklimmen.
Hoewel niet is bewezen dat een gebrek aan lichaamsbeweging een van de oorzaken is van deze aandoening bij teckels, wordt aangeraden dat ze dagelijks kunnen rennen en spelen in open ruimtes om deze en andere ziekten te voorkomen.
Acanthosis Nigricans
Dit zijn huidafwijkingen die specifiek zijn voor het teckelras en alleen op jonge leeftijd voorkomen. Ze bestaan ​​uit een soort grijze wrat in het gebied rond de anus en in de oksels. Dit komt niet bij alle honden van dit ras voor , maar als het eenmaal verschijnt, blijft de aandoening levenslang aanwezig op de huid. Daarom moet het behandeld worden met medicijnen of specifieke hygiëneproducten die door de dierenarts worden voorgeschreven om infecties te voorkomen.
hypothyreoïdie
De verergerde toename van de productie van schildklierhormoon is ook typerend voor teckels ouder dan 5 jaar, deze kunnen diabetes en hartproblemen veroorzaken.
Een manier om het te herkennen is door te letten op veranderingen in het gedrag van uw hond, zoals onverschilligheid, verdriet of agressieve uitbarstingen , in combinatie met een snelle gewichtstoename.
Oogaandoeningen
Teckels hebben verschillende oogaandoeningen, waarvan sommige erfelijk zijn; staar is er daar één van, en kan hun zicht volledig vertroebelen.
Een andere aandoening is glaucoom. Een vroege diagnose kan voorkomen dat de hond zijn zicht volledig verliest. Als u weet dat het ras hier gevoelig voor is, laat uw dierenarts dan tijdens routinecontroles de oogdruk controleren .
Een andere veelvoorkomende aandoening die het gezichtsvermogen aantast, is progressieve retinale atrofie . Zoals de naam al aangeeft, neemt het gezichtsvermogen geleidelijk af totdat het 's nachts of bij zeer weinig licht onmogelijk wordt om nog iets te onderscheiden.
Epilepsie
Het kenmerkt zich door het plotseling optreden van epileptische aanvallen die het hele lichaam beïnvloeden en oncontroleerbaar zijn. Deze neurologische aandoening kan uiteindelijk de organen van de hond beschadigen door het heftige schudden en kan ook onherstelbare neurologische schade veroorzaken. De aandoening kan echter levenslang onder controle worden gehouden met medicijnen die door uw dierenarts worden voorgeschreven.
Pathologie van Von Willebrand
Het houdt in dat een lichte kras al aanzienlijke bloedingen kan veroorzaken . Daarom moet het levenslang strikt worden gecontroleerd om snijwonden, bevallingen of ziekten die bloedingen veroorzaken te voorkomen.
Ziekten van de huid
Degenen die vaker voorkomen, voornamelijk bij mensen met kort haar, zijn:
Demodectische schurft, die zich manifesteert in plaatselijke gebieden van de huid van het dier en haaruitval veroorzaakt.
Seborroïsche dermatitis kenmerkt zich door schilfering van de huid van de teckel en intense jeuk op de aangetaste plekken; het kan de gehele huid aantasten en is meestal erfelijk.
Cutane asthenie, dit beïnvloedt de collageenstructuur in de huid van het dier, waardoor het elastischer wordt dan het eigenlijk zou moeten zijn, daarom zal de hond huidplooien vertonen die bij contact heel gemakkelijk afhangen en breken vanwege de kwetsbaarheid. Dit is erfelijk.